Ettha ca kāyaduccaritassa tapanīyabhāve nando yakyo nando māṇavako nando goghātako dve bhātikāti etesaṃ vatthūni kathetabbāni:- te kira gāviṃ vadhitvā maṃsaṃ dve koṭṭhāse akaṃsu. Tato kaniṭṭho jeṭṭhaṃ āha "mayhaṃ dārakā bahū, imāni me antāni dehī"ti. Atha naṃ jeṭṭho "sabbaṃ maṃsaṃ dvedhā vibhattaṃ, puna kimaggahesī"ti paharitvā jīvitakkhayaṃ pāpesi. Nivattitvā ca naṃ olokento mataṃ disvā "bhāriyaṃ vata mayā kataṃ, svāhaṃ akāraṇeneva naṃ māresin"ti cittaṃ uppādesi. Athassa balavavippaṭisāro uppajji. So ṭhitaṭṭhānepi nisinnaṭṭhānepi tadeva kammaṃ āvajjeti, cittassādaṃ na labhati, asitapītakhāditampissa sarīre ojaṃ na pharati, aṭṭhicammamattameva ahosi. Atha naṃ eko thero pucchi "upāsaka tvaṃ ativiya kiso aṭṭhicammamatto jāto, kīdiso te rogo, udāhu atthi kiñci tapanīyakammaṃ katan"ti. So "āma bhante"ti sabbaṃ ārocesi. Athassa so "bhāriyante upāsaka kammaṃ kataṃ, anaparādhaṭṭhāne aparaddhan"ti āha. So teneva kammunā kālaṃ katvā niraye nibbatti. Vacīduccaritassa pana

Tatiyasuttavaṇṇanā niṭṭhitā.