Evaṃ imissāpi gāthāya mātuupaṭṭhānaṃ pituupaṭṭhānaṃ puttadārassa saṅgaho, anākulā ca kammantāti cattāri maṅgalāni vuttāni, putsadārassa saṅgahaṃ vā dvidhā katvā pañca, mātāpituupaṭṭhānaṃ vā ekameva katvā tīṇi. Maṅgalattañca nesaṃ tattha tattha vibhāvitamevāti.

Niṭṭhitā mātāpituupaṭṭhānanti imissā gāthāya atthavaṇṇanā.

Dānañcātigāthāvaṇṇanā

[7] Idāni dānañcāti ettha dīyate imināti dānaṃ, attano santakaṃ parassa paṭipādīyatīti vuttaṃ hohi. Dhammassa cariyā dhammā vā anapetā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”