ajjhattameva cittaṃ saṇṭhapemi, sannisādemi, yena sudaṃ niccakappaṃ

viharāmī"ti.

Idaṃ hi bhagavā "samaṇo gotamo abhirūpo pāsādiko, suphusitaṃ dantāvaraṇaṃ, jivhā tanukā, madhuraṃ vacanaṃ, tena parisaṃ rañjento maññe vicarati, citte panassa ekaggatā natthi, yo evaṃ saññattibahulo caratī"ti saccakena nigaṇṭhaputtenapi vitakkite avassaṃ sahoghaṃ coraṃ gaṇhanto viya "na aggivessana tathāgato parisaṃ rañjento saññattibahulo vicarati, cakkavāḷapariyantāyapi parisāya dhammaṃ desenti asallīno anupalitto ekattaṃ ekavihārisuññattā phalasamāpattiphalaṃ anuyutto"ti dassetuṃ āhari.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๙๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. วิตักกสูตร”