Tatiyagāthā ayaṃ saṅkhepattho:- yañce bhuñajeyya dussīlo nissīlapuggalo kāyādīhi asaññato raṭṭhavāsīhi saddhādinnaṃ yaṃ raṭṭhapiṇḍaṃ "samaṇomhī"ti

@4 vi.mahāvi. 1/230/163, saṃ.ni. 16/218/247 Paṭijānanto gahetvā bhuñjeyya, tato āditto aggivaṇṇo ayoguḷova bhutto seyyo sundarataro, kiṃkāraṇā? tappaccayā hissa ekova attabhāvo jhāyeyya, dussīlo pana hutvā saddhādeyyaṃ bhuñjitvā anekānipi jātisatāni niraye upapajjeyyāti.

Ekādasamasuttavaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๙๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. อปายสูตร”