Tato aññā vimuttassāti tato aññā aññindriyato pacchā arahattamaggañāṇānantarā arahattaphalena paññāvimuttiyā aññātāvindriyena vimuttassa. Ñāṇaṃ ve hoti tādinoti arahattaphaluppattito uttarakāle iṭṭhāniṭṭhādīsu tādilakkhaṇappattassa khīṇāsavassa paccavekkhaṇañāṇaṃ uppajjati. Kathaṃ uppajjatīti āha "akuppā me vimuttī"ti. Tassa akuppabhāvassa kāraṇaṃ dasseti "bhavasaṃyojanakkhayā"ti.

Idāni tādisaṃ khīṇāsavaṃ thomento "sa ve indariyasampanno"ti tatiyaṃ gāthamāha. Tattha indriyasampannoti yathāvuttehi tīhi lokuttarindriyehi samannāgato, suddhehipi vā paṭippassaddhiladdhehi saddhādīhi indriyehi samannāgato paripuṇṇo, tato eva cakkhvādīhi suṭṭhu vūpasantehi nibbisevanehi indriyehi samannāgato. Tenāha "santo"ti, sabbakilesapariḷāhavūpasamena upasantoti attho. Santipade ratoti nibbāne abhirato adhimutto. Ettha ca "indriyasampanno"ti etena bhāvitamaggatā pariññātakkhandhatā cassa dassitā, "santo"ti etena pahīnakilesatā, "santipade rato"ti etena sacchikatanirodhatāti. Sesaṃ vuttanayameva.

Tatiyasuttavaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๐๕๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. อินทรียสูตร”