tato aññā vimuttassa ñāṇaṃ ve hoti tādino"ti evamāgate indriyasutte idha ca maggo "āsavakkhayo"ti vutto. Tasmā yathāvuttanayena jānantassa passantassa ahaṃ ariyamaggādhigamaṃ vadāmīti vuttaṃ hoti. No ajānato no apassatoti yo pana na jānāti na passati, tassa no

@3 khu.dha. 25/253/60 4 aṅ.tika. 20/86/225, khu.dha. 25/62/279 Vadāmīti attho. Etena ye ajānato apassatopi saṃsārasuddhiṃ vadanti, te paṭikkhipati. Purimena vā padadvayena upāyo vutto, iminā anūpāyapaṭisedho. Saṅkhepena cettha ñāṇaṃ āsavakkhayakaraṃ, sesaṃ tassa parikkhāroti dasseti.

Idāni yaṃ jānato yaṃ passato āsavakkhayo hoti, taṃ dassetuṃ "kiñci bhikkhave jānato"ti pucchaṃ ārabhi. Tattha jānanā bahuvidhā. Dabbajātiko eva hi koci bhikkhu chattaṃ kātuṃ jānāti, koci cīvarādīnaṃ aññataraṃ, tassa īdisāni kammāni vattasīse ṭhatvā karontassa sā jānanā "maggaphalānaṃ padaṭṭhānaṃ na hotī"ti na vattabbā. Yo pana sāsane pabbajitvā vejjakammādīni kātuṃ jānāti, tassevaṃ jānato āsavā vaḍḍhantiyeva. Tasmā yaṃ jānato yaṃ passato āsavānaṃ khayo hoti, tadeva dassento āha "idaṃ dukkhan"tiādi. Tattha yaṃ vattabbaṃ catusaccakammaṭṭhānaṃ taṃ heṭṭhā yonisomanasikārasutte saṅkhepato vuttameva.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๒๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชานสูตร”