Sā saṅkhepato vitthārato ca pakāsitā hoti ṭhapetvā atthavaṇṇanaṃ.

[1] Ayaṃ panettha atthavaṇṇanā:- yoti yo yādiso khattiyakulā vā pabbajito brāhmaṇakulā vā pabbajito navo vā majjhimo vā thero vā. Uppatitanti uddhamuddhaṃ patitaṃ gataṃ, pavattanti attho, uppannanti vuttaṃ hoti. Uppannañca nāmetaṃ vattamānabhutvāpagatokāsakatabhūmiladdhavasena anekappabhedaṃ. Tattha sabbampi saṅkhataṃ uppādādisamaṅgi vattamānuppannaṃ nāma, yaṃ sandhāya "uppannā dhammā, anuppannā dhammā, uppādino dhammā"ti vuttaṃ. Ārammaṇarasamanubhavitvā niruddhaṃ anubhutvāpagatasaṅkhātaṃ kusalākusalaṃ, uppādādittayamanuppatvā niruddhaṃ bhutvāpagatasaṅkhātaṃ sesasaṅkhatañca bhutvāpagatuppannaṃ nāma. Tadetaṃ "evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ hotī"ti ca "yathā ca uppannassa satisambojjhaṅgassa bhāvanāpāripūrī hotī"ti ca evamādīsu suttantesu daṭṭhabbaṃ. "yānissa pubbe pāpakāni kammāni

@3 abhi. saṅ. 34/17/3 4 vi. mahāvi. 2/417/305, Ma.mū. 12/234/196 Katānī"ti evamādinā nayena vuttaṃ kammaṃ atītampi samānaṃ aññassa vipākaṃ paṭibāhitvā attano vipākassokāsaṃ katvā ṭhitattā, tathā katokāsañca vipākaṃ anuppannampi evaṃ kate okāse avassamuppattito okāsakatuppannaṃ nāma. Tāsu tāsu bhūmīsu asamūhatamakusalaṃ bhūmiladdhuppannaṃ nāma.