itthabhāvaññathābhāvaṃ saṃsāraṃ nātivattatī"ti ,
"ūno loko atitto taṇhādāsoti kho mahārājā"ti ca evamādīnavapaccavekkhaṇena vuttappakārehi sīlasaṃvarādīhi ca yo thokaṃ thokaṃ visosayitvā arahattamaggena asesaṃ ucchijjati, so bhikkhu tasmiṃyeva khaṇe sabbappakārampi jahāti orapāranti. Desanāpariyosāne so bhikkhu arahatte patiṭṭhitoti.
[4] Yo mānamudabbadhīti kā uppatti? bhagavā sāvatthiyaṃ viharati, Aññataro bhikkhu gaṅgāya tīre viharanto gimhakāle appodake sote katanaḷasetuṃ pacchā āgatena mahoghena vuyhamānaṃ disvā "aniccā saṅkhārā"ti saṃviggo aṭṭhāsi, tassajjhāsayaṃ viditvā bhagavā imaṃ obhāsagāthamabhāsi.
Tattha mānoti jātiādivatthuko cetaso uṇṇamāno. So "seyyohamasmī"ti māno, "sadisohamasmī"ti māno, "hīnohamasmī"ti mānoti evaṃ tividho hoti. Puna "seyyassa seyyohamasmīti, seyyassa sadiso, seyyassa hīno, sadisassa seyyo, sadisassa sadiso, sadisassa hīno, hīnassa seyyo, hīnassa sadiso, hīnassa hīnohamasmī"ti mānoti evaṃ navavidho hoti. Taṃ sabbappakārampi mānaṃ:-