bhikkhave tathāgato, natthi tathāgatassa micchājīvo, yaṃ tathāgato rakkheyya

`mā me idaṃ paro aññāsī"ti.

Evaṃ yasmā tathāgatassa cittassa na kevalaṃ sammāsambuddhakāle, pubbepi pāpaṃ natthi eva, tasmā āha "pāpaṃ pana me na vijjatī"ti. Tassādhippāyo:- mameva cittassa pāpaṃ na sakkā suṇituṃ, na tava gopiyā. Tasmā yadi etehi guṇehi tuṭṭhena "atha ce patthayasī pavassa devā"ti vattabbaṃ, mayāvetaṃ vattabbanti.

[24] Tampi sutvā dhaniyo taduttarimpi subhāsitarasāyanaṃ pivitukāmo attano bhujissabhāvaṃ dassento āha "attavetanabhatohamasmī"ti. Tattha attavetanabhatoti attaniyeneva ghāsacchādanena bhato, attanoyeva kammaṃ katvā jīvāmi, na parassa vetanaṃ gahetvā parassa kammaṃ karomīti dasseti. Puttāti

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๔๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ธนิยสูตร”