Tato kumāraṃ "tvaṃ tāta amhākaṃ rañño putto, na imassa rañño, mā ettha vissāsaṃ āpajjī"ti āhaṃsu. Atha kumāro "ehi puttā"ti raññā vuccamānopi hatthe gahetvā ākaḍḍhiyamānopi pubbe viya rājānaṃ na allīyati. Rājā "kiṃ etan"ti vīmaṃsanto taṃ pavattiṃ ñatvā "are ete mayā evaṃ saṅgahitāpi paṭikūlavuttino evā"ti nibbijjitvā rajjaṃ pahāya pabbajito. "rājā pabbajito"ti amaccaparijanāpi bahū pabbajitā, "saparijano rājā pabbajito"ti manussā paṇīte paccaye upanāmenti, rājā paṇīte paccaye yathāvuḍḍhaṃ dāpeti. Tattha ye sundaraṃ labhanti, te tussanti. Itare ujjhāyanti "mayaṃ pariveṇasammajjanādīni sabbakiccāni karontā lūkhabhattaṃ jiṇṇavatthañca labhāmā"ti. So tampi ñatvā "are yathāvuḍḍhaṃ diyyamānepi nāma ujjhāyanti, aho ayaṃ parisā dussaṅgahā"ti pattacīvaraṃ ādāya eko

Tattha āgatehi ca kammaṭṭhānaṃ pucchito imaṃ gāthaṃ abhāsi:-

"dussaṅgahā pabbajitāpi eke

atho gahaṭṭhā gharamāvasantā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๕๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ขัคควิสาณสูตร”