Nillolupagāthāvaṇṇanā samattā.

[57] Pāpaṃ sahāyanti kā uppatti? bārāṇasiyaṃ kira aññataro rājā Mahaccarājānubhāvena nagaraṃ padakkhiṇaṃ karonto manusse koṭṭhāgārato purāṇadhaññāni bahiddhā nīharante disvā "kiṃ bhaṇe idan"ti amacce pucchi. Idāni mahārāja navadhaññāni uppajjissanti, tesaṃ okāsaṃ kātuṃ ime manussā purāṇadhaññādīni chaḍḍentīti. Rājā kiṃ bhaṇe itthāgārabalakāyādīnaṃ vaṭṭaṃ paripuṇṇanti āha. Āma mahārāja paripuṇṇanti. Tena hi bhaṇe dānasālaṃ kārāpetha, dānaṃ dassāmi, mā imāni dhaññāni anupakārāni vinassiṃsūti. Tato naṃ aññataro diṭṭhigatiko amacco "mahārāja natthi dinnan"ti ārabbha yāva "bālā ca paṇḍitā ca sandhāvitvā saṃsaritvā dukkhassantaṃ karissantī"ti vatvā nivāresi. So dutiyampi tatiyampi koṭṭhāgāre vilumpante disvā tatheva āṇāpesi. Tatiyampi naṃ "mahārāja dattupaññattaṃ yadidaṃ dānan"tiādīni vatvā nivāresi. So "are ahaṃ attano santakampi na labhāmi dātuṃ, kiṃ me imehi pāpasahāyehī"ti nibbinno rajjaṃ pahāya pabbajitvā vipassanto paccekabodhiṃ sacchākāsi, tañca pāpasahāyaṃ garahanto imaṃ udānagāthaṃ abhāsi:-

"pāpaṃ sahāyaṃ parivajjayetha

anatthadassiṃ visame niviṭṭhaṃ