[2] Tasmā hi bhūtāti dutiyagāthā. Tattha tasmāti kāraṇavacanaṃ. Bhūtāti āmantanavacanaṃ. Nisāmethāti suṇātha. Sabbeti anavasesā. Kiṃ vuttaṃ hoti? Yasmā tumhe dibbaṭṭhānāni tattha upabhogaparibhogasampadañca pahāya dhammassavanatthaṃ idha samāgatā, na naṭṭanāṭakādidassanatthaṃ, tasmā hi bhūtā nisāmetha sabbe. Athavā "sumanā bhavantu, sakkacca suṇantū"ti vacanena tesaṃ sumanabhāvaṃ sakkaccasotukamyatañca disvā āha "yasmā tumhe sumanabhāvena attasammāpaṇidhiyonisomanasikārāsayasuddhīhi ca yuttā sakkaccasotukamyatāya sappurisūpanissayaparatoghosapadaṭṭhānato payogasuddhīhi ca yuttā, tasmā hi bhūtā nisāmetha sabbe"ti. Alavā yaṃ purimagāthāya ante "bhāsitan"ti vuttaṃ, taṃ kāraṇabhāvena apadisanto āha "yasmā mama bhāsitaṃ nāma atidullabhaṃ sabbakkhaṇaparivajjitassa khaṇassa dullabhattā, anekānisaṃsañca

@4 cha.Ma. naṭanaccanādidassanatthaṃ, i. naṭanaṭṭakādi..., Ma. naṭakādi... 5 cha.Ma. sabbeti

@6 cha.Ma. yuttā-iti pāṭho na dissati 7 cha.Ma. aṭṭhakkhaṇaparivajjitassa Paññākaruṇādiguṇena pavattattā, tañcāhaṃ vattukāmo `suṇantu bhāsitan'ti avocaṃ, tasmā hi bhūtā nisāmetha sabbe"ti. Idaṃ iminā gāthāpadena vuttaṃ hoti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓๕๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รัตนสูตร”