[3] Evaṃ devatāsu manussānaṃ upakārabhāvaṃ dassetvā tesaṃ upaddavavūpasamanatthaṃ buddhādiguṇappakāsanena ca devamanussānaṃ dhammasavanatthaṃ "yaṃ kiñci vittan"ti ādinā nayena saccavacanaṃ payuñjitumāraddho. Tattha yaṃ kiñcīti aniyamitavasena anavasesaṃ pariyādiyati yaṃkiñci tattha tattha vohārūpagaṃ. Vittanti dhanaṃ. Tañhi vittiṃ janetīti vittaṃ. Idha vāti manussalokaṃ niddissati huraṃ vāti tato paraṃ avasesalokaṃ, tena ca ṭhapetvā manusse sabbalokagahaṇe sampatte "saggesu vāti parato vuttattā ṭhapetvā manusse ca sagge ca avasesānaṃ nāgasupaṇṇādīnaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ.

@3 cha.Ma. upakārampi 4 i. brahmadevānaṃ 5 cha.Ma., i. gopayatha

@6 cha.Ma., i. upakārakakāvaṃ 7 cha.Ma., i. niddisati 8 cha.Ma., i. patte

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รัตนสูตร”