Evamimehi dvīhi padehi yaṃ manussānaṃ vohārūpagaṃ alaṅkāra- paribhogūpabhogañca jātarūparajatamuttāmaṇiveḷuriyapavālalohitaṅkamasāragallādikaṃ, yañca muttāmaṇivālukatthatāya bhūmiyā ratanamayavimānesu anekayojanasatavitthatesu bhavanesu uppannānaṃ nāgasupaṇṇādīnaṃ vittaṃ, taṃ niddiṭṭhaṃ hoti. Saggesu vāti kāmāvacara- rūpāvacaradevalokesu. Te hi sobhaṇena kammena iriyanti gammantīti saggā. Suṭṭhu vā aggātipi saggā. Yanti yaṃ sassāmikaṃ vā assāmikaṃ vā. Ratananti ratiṃ nayati vahati janeti vaḍḍhetīti ratanaṃ. Yaṃkiñci cittikataṃ mahagghaṃ atulaṃ dullabhadassanaṃ anomasattaparibhogañca, tassetaṃ adhivacanaṃ. Yathāha:-

"cittīkataṃ mahagghañca atulaṃ dullabhadassanaṃ

anomasattaparibhogaṃ ratanantena vuccatī"ti.

Paṇītanti uttamaṃ seṭṭha anappakaṃ manāpaṃ. Evaṃ iminā gāthāpadena yaṃ saggesu anekayojanasatappamāṇasabbaratanamayavimānasudhammavejayantappabhūtīsu sassāmikaṃ, yañca buddhuppādavirahena apāyameva paripūrentesu saggesu suññavimānapaṭibaddhaṃ assāmikaṃ, yaṃ vā panaññampi paṭhavīmahāsamuddahimavantādinissitamassāmikaṃ ratanaṃ, taṃ niddiṭṭhaṃ hoti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รัตนสูตร”