[119] Gāme vā yadi vāraññeti gāmopi nigamopi nagarampi sabbova idha gāmo saddhiṃ upacārena, taṃ ṭhapetvā sesaṃ araññaṃ. Tasmiṃ gāme vā yadi vāraññe yaṃ paresaṃ mamāyitaṃ, yaṃ parasattānaṃ pariggahitamapariccattaṃ satto vā saṅkhāro vā. Theyyā adinnaṃ ādiyatīti tehi adinnaṃ ananuññātaṃ theyyacittena ādiyati, yena kenaci payogena yena kenaci avahārena attano gahaṇaṃ sādheti.

[120] Iṇamādāyāti attano santakaṃ kiñci nikkhipitvā nikkhepaggahaṇena vā, kiñci anikkhipitvā "ettakena kālena ettakaṃ vaḍḍhiṃ dassāmī"ti vaḍḍhiggahaṇena vā, "yaṃ ito udayaṃ bhavissati, taṃ mayhaṃ mūlaṃ taveva bhavissatī"ti vā "udayaṃ ubhinnampi sādhāraṇan"ti vā evaṃ taṃtaṃāyogaggahaṇena vā iṇaṃ gahetvā. Bhuñjamāno palāyati na hi te iṇamatthīti tena iṇāyikena "dehi me iṇan"ti codiyamāno "na hi te iṇamatthi, mayā gahitanti ko sakkhī"ti evaṃ bhaṇanena ghare vasantopi palāyati.

[121] Kiñcikkhakamyatāti appamattakepi kismiñcideva icchāya. Panthasmiṃ vajataṃ jananti magge gacchantaṃ yaṃ kiñci itthiṃ vā purisaṃ vā, hantā kiñcikkhamādetīti māretvā koṭṭetvā vā taṃ bhaṇḍakaṃ gaṇhāti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๖๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วสลสูตร”