[123] Ñātīnanti sambandhīnaṃ. Sakhīnanti. Sahāyakānaṃ. Dāresūti parapariggahitesu. Paṭidissatīti paṭikūlena dissati, aticaranto dissatīti attho. Sāhasāti balakkārena anicchaṃ. Sampiyenāti tehi tesaṃ dārehi patthiyamāno sayaṃ ca patthayamāno, ubhayasinehavasenāpīti vuttaṃ hoti.

[124] Mātaraṃ vā pitaraṃ vāti evaṃ mettāya padaṭṭhānabhūtampi, jiṇṇakaṃ gatayobbananti evaṃ karuṇāya ca padaṭṭhānabhūtampi. Pahu santo na bharatīti atthasampanno hutvāpi na bharati na posati.

[125] Sasunti sassuṃ. Hantīti pāṇinā vā leḍḍunā vā aññena vā kenaci paharati. Rosetīti kodhamassa sañjaneti vācāya pharusavacanena.

[126] Atthanti sandiṭṭhikasamparāyikaparamatthesu yaṃ kiñci. Pucchito santoti puṭṭho samāno. Anatthamanusāsatīti tassa ahitameva ācikkhati. Paṭicchannena mantetīti atthaṃ vā ācikkhantopi yathā so na jānāsi, tathā apākaṭehi padabyañjanehi paṭicchannena vacanena manteti, ācariyamuṭṭhiṃ vā katvā dīgharattaṃ vasāpetvā sāvasesameva manteti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๖๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วสลสูตร”