[137-139] Idāni tamevatthaṃ nidassanena sādhetuṃ "tadamināpi jānāthā"tiādikā tisso gāthāyo āha. Tāsu dve catuppadā, ekā chappadā, tāsaṃ attho:- yaṃ mayā vuttaṃ "na jaccā vasalo hotī"tiādi, tadamināpi jānātha, yathā medaṃ nidassanaṃ, taṃ imināpi pakārena jānātha, yena me pakārena yena sāmaññena idaṃ nidassananti vuttaṃ hoti. Katamaṃ nidassananti vuttaṃ. Ce? caṇḍālaputto sopāko .pe. Brahmalokūpapattiyāti.

Caṇḍālassa putto caṇḍālaputto. Attano khādanatthāya mate sunakhe labhitvā pacatīti sopāko. Mātaṅgoti evaṃnāmo. Vissutoti evaṃ hīnāya jātiyā ca jīvikāya ca nāmena ca pākaṭo.

Soti purimapadena sambandhitvā so mātaṅgo yasaparamappatto, abbhutamuttamaṃ ativisiṭṭhaṃ yasaṃ kittiṃ pasaṃsaṃ sampatto. Yaṃ sudullabhanti yaṃ uḷāra- kuluppannenāpi dullabhaṃ, hīnakuluppannena sudullabhaṃ. Evaṃ yasappattassa ca āgañchuṃ tassupaṭṭhānaṃ, khattiyā brāhmaṇā bahū, tassa mātaṅgassa pāricariyatthaṃ khattiyā ca brāhmaṇā ca aññe ca bahū vessasuddādayo jambudīpamanussā yebhuyyena upaṭṭhānaṃ āgamiṃsūti attho.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๖๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วสลสูตร”