Atha amhākaṃ bodhisatto dīpaṅkarapādamūle katapaṇidhāno yāva vessantarajātakaṃ, tāva pāramiyo pūretvā tusitabhavane uppajjitvā tattha yāvatāyukaṃ ṭhatvā dhammapadanidāne vuttanayeneva devatāhi abhiyācito pañca mahāvilokanāni viloketvā devatānaṃ ārocetvā dvattiṃsāya pubbanimittesu vattamānesu idha paṭisandhiṃ aggahesi dasasahassīlokadhātuṃ kampetvā, tāni disvāpi ime rājayakkhā "iminā kāraṇena nibbattānī"ti na jāniṃsu. "khiḍḍāpasutattā nevaddasaṃsū"ti eke. Esa nayo jātiyaṃ abhinikkhamane bodhiyañca. Dhammacakkappavattane pana pañcavaggiye āmantetvā bhagavati tiparivaṭṭaṃ dvādasākāraṃ varadhammacakkaṃ pavattente mahābhūmicālaṃ pubbanimittaṃ pāṭihāriyāni ca etesaṃ eko sātāgiroyeva paṭhamaṃ addasa. Nibbattikāraṇañca tesaṃ ñatvā sapariso bhagavantaṃ upasaṅkamma desanaṃ assosi, na ca kiñci visesaṃ adhigacchi. Kasmā? so hi dhammaṃ suṇanto hemavataṃ anussaritvā "āgato nu kho me sahāyako, no"ti parisaṃ oloketvā taṃ apassanto "vañcito me sahāyo, yo evaṃ vicitrapaṭibhānaṃ bhagavato dhammadesanaṃ na suṇātī"ti vikkhittacitto ahosi. Bhagavā ca atthaṅgatepi sūriye desanaṃ na niṭṭhāpesi.

@2 cha.Ma. vuttanayena 3 cha.Ma. āyācito

@4 cha.Ma. dhammadesanaṃ 5 Ma. papañcito

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๗๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. เหมวตสูตร”