satta ca kūṭāgārasatāni satta ca kūṭāgārāni, satta ca ārāmasahassāni

satta ca ārāmasatāni satta ca ārāmā, satta ca pokkharaṇisahassāni

satta ca pokkharaṇisatāni satta ca pokkharaṇiyo"ti.

Sā aparena samayena dubbhikkhā ahosi dubbuṭṭhikā dussassā. Paṭhamaṃ duggatamanussā maranti, te bahiddhā chaḍḍenti. Matamanusasānaṃ kuṇapagandhena amanussā nagaraṃ pavisiṃsu, tato bahutarā mīyanti, tāya paṭikūlatāya ca sattānaṃ ahivātakarogo uppajji. Iti tīhi dubbhikkhaamanussarogabhayehi upaddutāya vesāliyā nagaravāsino upasaṅkamitvā rājānamāhaṃsu "mahārāja imasmiṃ nagare tividhaṃ bhayuppannaṃ, ito pubbe yāva sattamā rājakulaparivaṭṭā evarūpaṃ anuppannapubbaṃ, tumhākaṃ maññe adhammikattena etarahi uppannan"ti. Rājā sabbe saṇṭhāgāre sannipātāpetvā "mayhaṃ adhammikabhāvaṃ vicinathā"ti āha. Te sabbaṃ paveṇiṃ vicinantā na kiñci addasaṃsu.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๘๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. รตนสูตร”