Tattha yasmā buddho yathā lokahitatthāya ussukkaṃ āpannehi āgantabbaṃ, tathā āgatato, yathā ca etehi gantabbaṃ, tathā gatato yathā ca etehi ājānitabbaṃ, tathā ājānanato, yathā ca jānitabbaṃ, tathā jānanato, yañca tatheva hoti, tassa gamanato ca "tathāgato"ti vuccati. Yasmā ca so devamanussehi pupphagandhādināpi bahi nibbattena upakaraṇena, dhammānudhammapaṭipattādinā ca attani nibbattena ativiya pūjito, tasmā sakko devānamindo sabbaṃ devaparisaṃ attanā saddhiṃ sampiṇḍetvā āha:-

"tathāgataṃ devamanussapūjitaṃ

buddhaṃ namassāma suvatthi hotū"ti.

Yasmā pana dhamme maggadhammo yathā yuganaddhasamathavipassanābalena gantabbaṃ kilesapakkhaṃ samucchindantena, tathā gatoti tathāgato. Nibbānadhammopi yathā gato paññāya paṭividdho sabbadukkhavighātāya sampajjati. Buddhādīhi tathā āgato, tasmā "tathāgato"ti vuccati. Yasmā ca saṃghopi yathā attano hitāya paṭipannehi gantabbaṃ tena tena maggena, tathā gato tathāgatotveva vuccati, tasmā avasesagāthādvayepi tathāgataṃ dhammaṃ namassāma suvatthi hotu tathāgataṃ saṃghaṃ namassāma suvatthi hotūti vuttaṃ. Sesaṃ vuttanayamevāti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๘๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. รตนสูตร”