Bhagavāpi gandhakuṭito nikkhamma paññattāsane nisīdi, tāpasopi kho pattasākhaṃ pacitvā khāditvā bhagavato santike nisīdi. Kiṃki kāsikarājā bhikkhū piṇḍāya carante disvā "kuhiṃ bhagavā bhante"ti pucchitvā "vihāre mahārājā"ti ca sutvā nānābyañjanarasamanekamaṃsavikatisampannaṃ bhojanaṃ bhagavato pāhesi. Amaccā vihāraṃ netvā bhagavato ārocetvā dakkhiṇodakaṃ datvā parivisantā paṭhamaṃ nānāmaṃsavikatisampannaṃ yāgu adaṃsu. Tāpaso disvā "khādati nu kho no"ti cintento aṭṭhāsi. Bhagavā tassa passatoyeva yāguṃ pivanto maṃsakhaṇḍaṃ mukhe pakkhipi, tāpaso disvā kuddho. Puna yāgupītassa nānārasabyañjanabhojanamadaṃsu, tampi gahetvā bhuñjantaṃ disvā ativiya kuddho "macchamaṃsaṃ khādantoyeva `na khādāmī'ti bhaṇatī"ti. Atha bhagavantaṃ katabhattakiccaṃ hatthapāde dhovitvā nisinnaṃ upasaṅkamma "bho kassapa musā tvaṃ bhaṇasi, netaṃ paṇḍitakiccaṃ. Musāvādo hi garahito buddhānaṃ, yepi te pabbatapāde vanamūlaphalādīhi yāpetvā isayo vasanti, tepi musā na bhaṇantī"ti vatvā puna isīnaṃ guṇe gāthāya vaṇṇento āha "sāmākaciṅgūlakacīnakāni cā"ti.

[242] Tattha sāmākāti dhunitvā vā sīsāni uccinitvā vā gayhūpagā tiṇadhaññajāti. Tathā ciṅgūlakā kaṇavīrapupphasaṇṭhānasīsā honti. Cīnakānīti aṭavipabbatapādesu aropitajātā cīnamuggā. Pattapphalanti yaṃ kiñci haritapaṇṇaṃ. Mūlaphalanti yaṃ kiñci kandamūlaṃ. Gavipphalanti yaṃ kiñci rukkhavalliphalaṃ. Mūlaggahaṇena vā kandamūlaṃ, phalaggahaṇena rukkhavalliphalaṃ, gavipphalaggahaṇena udake jāta- siṅghāṭakakaserukādipphalaṃ khāditabbaṃ. Dhammena laddhanti dūteyyapahiṇagamanādimicchājīvaṃ

Satanti santo ariyā. Assasamānāti bhuñjamānā. Na kāmakāmā alikaṃ bhaṇantīti te evaṃ amamā apariggahā etāni sāmākādīni bhuñjamānā isayo yathā tvaṃ sādhurasādike kāme patthayanto āmagandhaṃ bhuñjantoyeva "nāhaṃ brāhmaṇa āmagandhaṃ bhuñjāmī"ti bhaṇanto alikaṃ bhaṇasi, tathā na kāmakāmā alikaṃ bhaṇanti, kāmaṃ kāmayantā musā na bhaṇantīti isīnaṃ pasaṃsāya bhagavato nindaṃ dīpeti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๙๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อามคันธสูตร”