@3 Ma.mū. 12/441/390 4 Ma.mū. 12/439/388 Samīpaṃ āgatānaṃ yathābalaṃ ghāsacchādanadhanaññādīhi saṅgaho pasaṃsādīnaṃ diṭṭhadhammikānaṃ sugatigamanādīnañca samparāyikānaṃ visesādhigamānaṃ hetuto "maṅgalan"ti vuccati.

Anavajjāni kammāni nāma uposathaṅgasamādānaveyyāvaccakaraṇaārāmavana- ropanasetukaraṇādīni kāyavacīmanosuccaritakammāni. Tāni hi nānappakārahitasukhādhigamahetuto "maṅgalan"ti vuccanti. "ṭhānaṃ kho panetaṃ visākhe vijjati yaṃ idhekacco itthī vā puriso vā aṭṭhaṅgasamannāgataṃ uposathaṃ upavisitvā kāyassa bhedā paraṃ maraṇā cātumahārājikānaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjeyyā"ti evamādīni cettha suttāni anussaritabbānīti.

Evaṃ imissā gāthāya dānañca, dhammacariyā ca, ñātakānañca saṅgaho anavajjāni kammānīti cattāri maṅgalāni vuttāni, maṅgalattañca nesaṃ tattha tattha vibhāvitamevāti.

Niṭṭhitā dānañcāti imissā gāthāya atthavaṇṇanā.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๙๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มงคลสูตร”