[267] Idāni āratī viratīti ettha āratīti āramaṇaṃ. Viratīti viramaṇaṃ, viramanti vā etāya sattāti virati. Pāpāti akusalā. Madanīyaṭṭhena majjaṃ, majjapānaṃ, pānaṃ majjapanaṃ, tato majjapānā, saṃyamanaṃ saṃyamo. Appamajjanaṃ appamādo. Dhammesūti kusalesu. Sesaṃ vuttanayamevāti ayaṃ padavaṇṇanā.

Atthavaṇṇanā pana evaṃ veditabbā:- ārati nāma pāpe ādīnavadassino manasā eva anabhirati:- virati nāma kammadvāravasena kāyavācāhi viramaṇaṃ. Sā cesā virati nāma sampattavirati samādānavirati samudchedaviratīti tividhā hoti yā

Sikkhāpadasamādānavasena pana pavattā samādānavirati nāma, yassā pavattito pabhuti kulaputto pāṇātipātādīni na samācarati. Ariyamaggasampayuttā samudchedavirati nāma, yassā pavattito pabhuti ariyasāvakassa pañca bhayāni verāni vūpasantāni honti. Pāpaṃ nāma yantaṃ "pāṇātipāto kho gahapatiputta kammakileso adinnādānaṃ .pe. Kāmesumicchācāro .pe. Musāvādo"ti evaṃ vitthāretvā

"pāṇātipāto adinnādānaṃ musāvādo ca vuccati

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๙๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มงคลสูตร”