Niṭṭhitā gāravo ca nivāto cāti imissā gāthāya atthavaṇṇanā.

[269] Idāni khantī cāti ettha khamanaṃ khanti. Padakkhiṇaggāhitāya sukhaṃ vaco asminti suvaco, suvacassa kammaṃ sovacassaṃ, sovacassassa bhāvo sovacassatā. Kilesānaṃ samitattā samaṇā. Dassananti pekkhaṇaṃ. Dhammassa sākacchā dhammasākacchā. Sesaṃ vuttanayamevāti ayaṃ padavaṇṇanā.

Atthavaṇṇanā pana evaṃ veditabbā:- khanti nāma adhivāsanakhanti, yāya samannāgato bhikkhu dasahi akkosavatthūhi akkosante, vadhabandhādīhi vā vihiṃsante puggale asuṇanto viya apassanto viya ca nibbikāro hoti khantivādī viya. Yathāha:-

"ahū atītamaddhānaṃ samaṇo khantidīpano

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มงคลสูตร”