@3 ka. yā 4 ka. goṇena yaññaṃ Bhavissatī"ti ahaṃsu. Rājā katamaṅgalakicco khaggaṃ gahetvā puṅgavena saha anekasatasahassā gāvo māresi. Brāhmaṇā yaññāvāṭe maṃsāni chinditvā khādiṃsu, tadā pītakodātarattakambale ca pārupitvā māresuṃ. Tadupādāya kira gāvo pārute disvā ubbijjanti. Tenāha bhagavā "na pādā .pe. Ghātayī"ti.

[313] Tato devāti evaṃ tasmiṃ rājini gāviyo ghātetumāraddhe atha tadanantarameva taṃ goghātakaṃ disvā ete cātumahārājikādayo devā ca, pitaro cāti brāhmaṇesu laddhavohārā brahmāno ca, sakko devānamindo ca pabbatapādanivāsino dānavayakkhasaññitā asurarakkhasā ca "adhammo"ti evaṃ vācaṃ nicchārentā "dhi manussā dhi manussā"ti ca vadantā pakkandu. Evaṃ bhūmito pabhuti so saddo muhuttena yāva brahmalokā agamāsi, ekadhikkāraparipuṇṇo loko ahosi. Kiṃkāraṇaṃ? yaṃ satthaṃ nipatī gave, yasmā gāvimhi satthaṃ nipatīti vuttaṃ hoti.

[314] Na kevalañca devādayo pakkanduṃ, ayamaññopi loke anattho udapādi:- ye hi te tayo rogā pure āsuṃ, icchā anasanaṃ jarā, kiñci kiñcideva patthanataṇhā ca khudā ca paripākajarā cāti vuttaṃ hoti. Te pasūnañca samārambhā, aṭṭhānavutimāgamuṃ, cakkhurogādinā bhedena aṭṭhanavutibhāvaṃ pāpuṇiṃsūti attho.