[317] Evaṃ dhamme viyāpanneti evaṃ porāṇe brāhmaṇadhamme naṭṭhe. "viyāvatte"tipi pāṭho. Viparivattitvā aññathābhūteti attho. Vibhinnā suddhavessikāti pubbe samaggā viharantā suddā ca vessā ca te vibhinnā puthū vibhinnā khattiyāti khattiyāpi bahū aññamaññaṃ bhinnā. Patiṃ bhariyā avamaññathāti bhariyā ca gharāvāsatthaṃ issariyabale ṭhapitā puttabalādīhi upetā hutvā patiṃ avamaññatha, paribhavi avamaññi na sakkaccaṃ upaṭṭhāsi.

[318] Evaṃ aññamaññaṃ vibhinnā samānā khattiyā brahmabandhū ca. .pe. Kāmānaṃ vasamupāgamunti. Khattiyā ca brāhmaṇā ca ye caññe vessasuddā yathā saṅkaraṃ nāpajjanti, evaṃ attano attano gottena rakkhitattā gottarakkhitā, te sabbepi taṃ jātivādaṃ niraṅkatvā, "ahaṃ khattiyo ahaṃ brāhmaṇo"ti etaṃ

@ 3 cha.Ma. vasamanvagunti, i. vasamāgamunti Sabbampi nāsetvā pañcakāmaguṇasaṅkhātānaṃ kāmānaṃ vasamanvagū āsattaṃ pāpuṇiṃsu, kāmahetu na kiñci akattabbaṃ nākaṃsūti vuttaṃ hoti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. พราหมณธรรมิกสูตร”