[429] Namucīti māro. So hi attano visayā nikkhamitukāmadevamanusse na muñcati, antarāyaṃ nesaṃ karoti, tasmā "namucī"ti vuccati. Karuṇaṃ vācanti anuddayāyuttaṃ vācaṃ. Bhāsamāno upāgamīti idaṃ uttānameva. Kasmā pana upāgato? mahāpuriso kira ekadivasaṃ cintesi "sabbadā āhāraṃ pariyesamāno jīvite sāpekkho hoti, na ca sakkā jīvite sāpekkhena amataṃ adhigantun"ti. Tato āhārupacchedāya paṭipajji, tena kiso dubbaṇṇova ahosi. Atha māro "ayaṃ sambodhāya maggo hoti, na hotīti ajānanto atighoraṃ tapaṃ karoti, kadāci mama visayaṃ atikkameyyā"ti bhīto "idañcidañca vatvā vāreyyāmī"ti āgato. Tenevāha "kiso tavamasi, dubbaṇṇo, santike maraṇaṃ tavā"ti.

[430] Evañca pana vatvā athassa maraṇasantikabhāvaṃ sāvento āha "sahassabhāgo maraṇassa, ekaṃso tava jīvitan"ti. Tassattho:- sahassaṃ bhāgānaṃ assāti sahassabhāgo. Ko so? maraṇassa paccayoti pāṭhaseso. Eko aṃsoti

@3 ka. karuṇanati anudayāyuttaṃ 4 cha.Ma..i. dubbaṇṇo ca

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๑๕๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ปธานสูตร”