[493] Ārādhaye dakkhiṇeyyehi tādīti tādiso yācayogo dakkhiṇeyyehi ārādhaye sampādaye sodhaye, mahapphalaṃ taṃ hutaṃ kareyya, na aññathāti attho. Imināssa "kathaṃ hutaṃ yajamānassa sujjhe"iccetaṃ byākataṃ hoti.

[494] Akkhāhi me bhagavā dakkhiṇeyyeti ettha yo yācayogo dadaṃ paresaṃ yajati, tassa me bhagavā dakkhiṇeyye akkhāhīti evaṃ yojanā veditabbā.

[495] Athassa bhagavā nānappakārehi nayehi dakkhiṇeyye pakāsento "ye ve alaggā"tiādikā gāthāyo abhāsi. Tattha alaggāti rāgādisaṅgavasena alaggā. Kevalinoti pariniṭṭhitakiccā. Yatattāti guttacittā.

[496-7] Dantā anuttarena damathena, vimuttā paññācetovimuttīhi, anīghā āyatiṃ vaṭṭadukkhābhāvena, nirāsā sampati kilesābhāvena. Imissā pana gāthāya dutiyagāthā bhāvanānubhāvappakāsananayena vuttāti veditabbā. "bhāvanānuyogamanuyuttassa bhikkhave bhikkhuno viharato kiñcāpi na evaṃ icchā uppajjeyya `aho vata me anupādāya āsavehi cittaṃ vimucceyyā'ti, athakhvassa anupādāya āsavehi cittaṃ vimuccatī"ti idaṃ cettha suttaṃ sādhakaṃ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๒๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มาฆสูตร”