[506-8] Jahitvāti hitvā. "jahitvānā"tipi pāṭho, ayamevattho. Attadīpāti attano guṇe eva attano dīpaṃ katvā vicarantā khīṇāsavā vuccanti. Ye hetthāti hakāro nipāto padapūraṇamatte. Ayaṃ panattho:- ye ettha khandhāyatanādisantāne yathayidaṃ khandhāyatanādi, tathā jānanti, yaṃsabhāvaṃ taṃsabhāvameva sañjānanti aniccādivasena jānantā. Ayamantimā natthi punabbhavoti ayaṃ no antimā jāti, idāni natthi punabbhavoti evañca ye jānantīti.

[509] Yo vedagūti idāni attānaṃ sandhāya bhagavā imaṃ gāthamāha. Tattha satīmāti chasatatavihārasatiyā samannāgato. Sambodhipattoti sabbaññutaṃ patto. Saraṇaṃ bahunnanti bahūnaṃ devamanussānaṃ bhayavihiṃsanena saraṇabhūto.

[510] Evaṃ dakkhiṇeyye sutvā attamano brāhmaṇo āha "addhā amoghā"ti. Tattha tvañhettha jānāsi yathā tathā idanti tvaṃ hi ettha loke idaṃ sabbampi ñeyyaṃ yathā tathā jānāsi yāthāvato jānāsi, yādisaṃ taṃ tādisameva jānāsīti vā vuttaṃ hoti. Tathā hi vidito esa dhammoti tathā hi te esā dhammadhātu suppaṭividdhā, yassā suppaṭividdhattā yaṃ yaṃ icchasi, taṃ taṃ jānāsīti adhippāyo.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๒๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มาฆสูตร”