[571] Tato tepi māṇavakā tatheva pabbajjāpekkhā hutvā "evaṃ ce ruccati bhoto"ti gāthamāhaṃsu yathātaṃ teneva saddhiṃ katādhikārā kulaputtā.

[572] Atha selo tesu māṇavakesu tuṭṭhacitto te dassento pabbajjaṃ yācamāno "brāhmaṇā"ti gāthamāha.

[573] Tato bhagavā yasmā selo atīte padumuttarassa bhagavato sāsane tesaṃyeva tiṇṇaṃ purisasatānaṃ gaṇaseṭṭho hutvā tehi saddhiṃ pariveṇaṃ kārāpetvā dānādīni puññāni ca katvā kamena devamanussasampattiṃ anubhavamāno pacchime bhave tesaṃyeva ācariyo hutvā nibbatto, tañca nesaṃ kammaṃ vimuttiparipākāya paripakkaṃ ehibhikkhubhāvassa ca upanissayabhūtaṃ, tasmā te sabbeva ehibhikkhupabbajjāya pabbājento "svākkhātan"ti gāthamāha. Tattha sandiṭṭhikanti paccakkhaṃ. Akālikanti maggānantaraphaluppattito na kālantare pattabbaphalaṃ. Yatthāti yannimittā. Maggabrahmacariyanimittā hi pabbajjā appamattassa sativippavāsavirahitassa tīsu sikkhāsu sikkhato amoghā hoti. Tenāha "svākkhātaṃ .pe. Sikkhato"ti.

Evañca vatvā "etha bhikkhavo"ti bhagavā avoca, te sabbe pattacīvaradharā hutvā ākāsenāgamma bhagavantaṃ abhivādesuṃ, evamimaṃ tesaṃ ehibhikkhubhāvaṃ sandhāya saṅgītikārakā "alattha kho selo .pe. Upasampadan"ti āhaṃsu.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๒๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. เสลสูตร”