[946] "kathaṃānubhāvaṃ sallan"ti ce:- yena sallena otiṇṇoti gāthā. Tattha disā sabbā vidhāvatīti sabbā duccaritadisāpi puratthimādidisāvidisāpi dhāvati. Tameva sallaṃ abbuyha, na dhāvati na sīdatīti tameva sallaṃ uddharitvā tā ca disā na dhāvati, caturoghe ca na sīdatīti.

[947] Evaṃ mahānubhāvena sallena otiṇṇesvapi ca sattesu:- tattha sikkhānugīyanti, yāni loke gadhitānīti gāthā. Tassattho:- ye loke pañca kāmaguṇā paṭilābhāya gijjhantīti katvā "gadhitānī"ti vuccanti, cirakālāsevitattā vā "gadhitānī"ti vuccanti, tattha taṃ nimittaṃ hatthisikkhādikā anekā sikkhā kathīyanti uggayhanti vā. Passatha yāva pamatto vāyaṃ loko, yato paṇḍito kulaputto tesu vā gadhitesu vā sikkhāsu adhimutto na siyā, aññadatthuṃ aniccādidassanena nibbijja sabbaso kāme attano nibbānameva sikkheti.

[948] Idāni yaṃ sikkhitabbaṃ, taṃ dassento "sacco siyā"tiādimāha. Tattha saccoti vācāsaccena ñāṇasaccena maggasaccena ca samannāgato. Rittapesuṇoti pahīnapesuṇo. Vevicchanti macchariyaṃ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๔๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๕. อัตตทัณฑสูตร”