[11] Evaṃ bhagavā petānaṃ dakkhiṇāniyyādane kāraṇabhūtāni anussaraṇavatthūni dassento

"adāsi me akāsi me ñātimittā sakhā ca me

petānaṃ dakkhiṇaṃ dajjā pubbe katamanussaran"ti vatvā puna ye ñātimaraṇena ruṇṇasokādiparā eva hutvā tiṭṭhanti, na tesaṃ atthāya kiñci denti, tesaṃ taṃ ruṇṇasokādi kevalaṃ attaparitāpanameva hoti, na petānaṃ kiñci atthaṃ nipphādetīti dassento "na hi ruṇṇaṃ vā"ti imaṃ gāthamāha.

Tattha ruṇṇanti rodanā roditattaṃ assupātanaṃ, etena kāyaparissamaṃ dasseti. Sokoti socanā socitattaṃ, etena cittaparissamaṃ dasseti. Yā vaññāti yā vā ruṇṇasokehi aññā. Paridevanāti ñātibyasanena phuṭṭhassa lālapanā, "kahaṃ ekaputtaka piyamanāpāti evamādinā nayena guṇasaṃvaṇṇanā, etena vacīparissamaṃ dasseti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ติโรกุฑฑกัณฑ์”