@3 cha.Ma., i. khosaddo na dissati 4 cha.Ma., i. ayaṃ saddo na dissati

@5 cha.Ma. dutiyadivase Gatehi gāmavāsīnaṃ gharesu okāse gahite gharamānusakā gharāni chaḍḍitvā aññatra vasantā "kadā nu gamissantī"ti dūratova olokenti, evameva devatā attano attano vimānāni chaḍḍetvā ito cito ca vicarantiyo dūratova olokenti "kadānu bhaddantā gamissantī"ti. Tato evaṃ samacintesuṃ "paṭhamavassūpagatā bhikkhū avassaṃ temāsaṃ vasissanti, mayampana tāvaciraṃ dārake gahetvā okkamma vasituṃ na sakkoma, handa mayaṃ bhikkhūnaṃ bhayajanakaṃ ārammaṇaṃ dassemā"ti. Tā rattiṃ bhikkhūnaṃ samaṇadhammakaraṇavelāya bhiṃsanakāni yakkharūpāni nimminitvā purato purato tiṭṭhanti, bheravasaddañca karonti. Bhikkhūnaṃ tāni rūpāni passitvā tañca saddaṃ sutvā hadayaṃ phandati dubbaṇṇā ca ahesuṃ uppaṇḍuppaṇḍukajātā. Tena te bhikkhū cittaṃ ekaggaṃ nāsakkhiṃsu kātuṃ, tesaṃ anekaggacittānaṃ bhayena ca punappunaṃ saṃviggānaṃ sati pamussati, tato tesaṃ muṭṭhassatīnaṃ duggandhāni ārammaṇāni payojesuṃ, tesaṃ tena duggandhena nimmathiyamānamiva matthaluṅgaṃ ahosi, bāḷhā sīsavedanā uppajjiṃsu, na ca taṃ pavattiṃ aññamaññassa ārocesuṃ.

Athekadivasaṃ saṃghattherassa upaṭṭhānakāle sabbesu sannipatitesu saṃghatthero pucchi "tumhākaṃ āvuso imaṃ vanasaṇḍaṃ paviṭṭhānaṃ katipāhaṃ ativiya parisuddho chavivaṇṇo ahosi pariyodāto, vippasannāni ca indriyāni, etarahi panattha kisā dubbaṇṇā uppaṇḍuppaṇḍukajātā, kiṃ vo idha asappāyan"ti. Tato eko bhikkhu āha "ahaṃ bhante rattiṃ īdisañca īdisañca bheravārammaṇaṃ passāmi ca suṇāmi ca, īdisañca gandhaṃ ghāyāmi, tena me cittaṃ na samādhiyatī"ti, eteneva upāyena sabbeva te taṃ pavattiṃ ārocesuṃ. Saṃghatthero āha "bhagavatā āvuso dve vassūpanāyikā paññattā, amhākañca imaṃ senāsanaṃ asappāyaṃ, āyāmāvuso bhagavato santikaṃ gantvā aññaṃ sappāyasenāsanaṃ pucchāmā"ti. "sādhu bhante"ti te bhikkhū therassa paṭisuṇitvā sabbeva senāsanaṃ saṃsāmetvā pattacīvaramādāya anupalitattā kulesu kañci anāmantetvā eva yena sāvatthī tena cārikaṃ pakkamiṃsu. Anupubbena sāvatthiṃ gantvā bhagavato santikaṃ āgamiṃsu.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๕๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. กรณียเมตตสูตร”