@Sī. pādena pādamādahitvā, i. pāde pādaṃ ādahitvā 4 khu. mahā. 29/399/274

Anekaṭṭhānaṃ manopāgabbhiyannāma tesu tesuṭṭhānesu kāyavācāhi ajjhācāraṃ anāpajjitvāpi manasā eva kāmavitakkādinānappakāraṃ appaṭirūpavitakkanaṃ.

Kulesu ananugiddhoti yāni upāsakakulāni upasaṅkamati, tesu paccayataṇhāya vā ananulomikagihisaṃsaggavasena vā ananugiddho, na sahasokī, na sahanandī, na sukhitesu sukhito, na dukkhitesu dukkhito, na uppannesu kiccakaraṇīyesu attanā vā yogamāpajjitāti vuttaṃ hoti. Imissāya ca gāthāya yaṃ "suvaco cassā"ti ettha vuttaṃ assāti vacanaṃ, taṃ sabbapadehi saddhiṃ santussako ca assa, subharo ca assāti evaṃ yojetabbaṃ.

Tatiyagāthāvaṇṇanā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๕๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. กรณียเมตตสูตร”