Ārabhitvāna amataṃ jahanto sabbapāpake

nidassanañcettha bhave maggaṭṭho ariyapuggaloti. Evamettha viramatopi viññātabbo vinicchayo.

Phalatoti sabbeva cete pāṇātipātādayo duggatiyaṃ phalanibbattakā honti, sugatiyañca aniṭṭhākantāmanāpavipākanibbattakā samparāye diṭṭhadhamme eva ca avesārajjādiphalanibbattakā. Apica "yo sabbalahuso pāṇātipātassa vipāko so manussabhūtassa appāyukasaṃvattaniko hotī"ti evamādināpi nayenettha phalatopi viññātabbo vinicchayo.

Apicettha pāṇātipātādiveramaṇīnampi samuṭṭhānavedanāmūlakammaphalato viññātabbo vinicchayo. Tatthāyaṃ viññāpanā:- sabbā eva cetā veramaṇiyo catūhi samuṭṭhahanti kāyato kāyacittato vācācittato kāyavācācittato cāti. Sabbā eva ca sukhavedanāsampayuttā vā adukkhamasukhavedanāsampayuttā vā, tathā alobhādosāmohamūlā vā alobhādosamūlā vā. Catassopi cettha kāyakammaṃ, musāvādā veramaṇī vacīkammaṃ, maggakkhaṇe ca cittatova samuṭṭhahanti, sabbāpi manokammaṃ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สิกขาบท ๑๐”