Evaṃpi tesu vacanaṃ anādiyantesu, aññatarena dhammavādinā tathāgatassa vihesaṃ anicchantena "āgametu bhante bhagavā dhammassāmi, appossukko bhante bhagavā diṭṭhadhammasukhavihāraṃ anuyutto viharatu; mayametena bhaṇḍanena kalahena viggahena vivādena paññāyissāmāti vutte, "bhūtapubbaṃ bhikkhave bārāṇasiyaṃ brahmadatto nāma kāsīrājā ahosīti brahmadattena dīghītissa kosalarañño rajjaṃ acchinditvā aññātakavesena vasantassa māritabhāvañceva dīghāvukumārena attano jīvite dinne, tato paṭṭhāya tesaṃ samaggabhāvañca kathetvā "tesaṃ hi nāma bhikkhave rājūnaṃ ādinnadaṇḍānaṃ ādinnasatthānaṃ evarūpaṃ khantisoraccaṃ bhavissati, idha kho taṃ bhikkhave sobhetha; yaṃ tumhe

@ tadaṭṭhakathā 2/297. 3. vi. mahā. 5/321,322,335. 4. vi. mahā. 5/322. Evaṃ svākkhāte dhammavinaye pabbajitā samānā khamā ca bhaveyyātha soratā cāti ovaditvāpi neva te samagge kātuṃ asakkhi.

So tāya ākiṇṇavihāratāya ukkaṇṭhito "ahaṃ kho idāni ākiṇṇo dukkhaṃ viharāmi, ime ca bhikkhū mama vacanaṃ na karonti; yannūnāhaṃ eko gaṇamhā vūpakaṭṭho vihareyyanti cintetvā kosambiyaṃ piṇḍāya caritvā anapaloketvā bhikkhusaṅghaṃ ekakova attano pattacīvaramādāya bālakaloṇakārāmaṃ gantvā tattha bhaguttherassa ekacārikavattaṃ kathetvā pācīnavaṃsamigadāye tiṇṇaṃ kulaputtānaṃ sāmaggīrasānisaṃsaṃ kathetvā, yena pārileyyakaṃ, tadavasari. Tatra sudaṃ bhagavā pārileyyakaṃ upanissāya rakkhitavanasaṇḍe bhaddasālamūle pārileyyakena hatthinā upaṭṭhiyamāno phāsukaṃ vassāvāsaṃ vasi.