kāyassa bhedā duppañño nirayaṃ so upapajjatīti.

Evaṃ santepi, puna naṃ seṭṭhī ujukaṃ oloketuṃ na sakkoti. "kinti naṃ māreyyanti cintento "mama gāmasate āyuttakassa santikaṃ pesetvā mārāpessāmīti upāyaṃ disvā "ayaṃ me avajātaputto, imaṃ māretvā vaccakūpe khipatu, evaṃ kate, ahaṃ mātulassa kattabbayuttakaṃ pacchā jānissāmīti tassa paṇṇaṃ likhitvā "tāta ghosaka amhākaṃ gāmasate āyuttako atthi, imaṃ paṇṇaṃ haritvā tassa dehīti vatvā paṇṇaṃ tassa dussante bandhi. So pana akkharasamayaṃ na jānāti. Daharakālato paṭṭhāya hi naṃ mārāpentova seṭṭhī mārāpetuṃ nāsakkhi, kiṃ akkharasamayaṃ sikkhāpessati. Iti so attano mārāpanapaṇṇameva dussante bandhitvā nikkhamanto āha "pātheyyaṃ me tāta natthīti. "pātheyyena te kiccaṃ natthi, antarāmagge asukagāme mama sahāyako seṭṭhī atthi, tassa ghare pātarāsaṃ katvā

@2. pāli 25/33 abbhakkhānañca dāruṇaṃ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัปปมาทวรรค”