Sāmāvatiṃ pure katvā sabbā tā paṭipāṭiyā ṭhapāpetvā sāmāvatiyā ure saraṃ vissajjesi. So tassā mettānubhāvena paṭinivattitvā āgatamaggābhimukhova hutvā rañño hadayaṃ pavisanto viya aṭṭhāsi. Rājā cintesi "mayā khitto saro silaṃpi vijjhitvā gacchati, ākāse paṭihananaṭṭhānaṃpi natthi, atha panesa nivattitvā mama hadayābhimukho jāto; ayaṃ hi niccitto nissatto nijjīvo saropi etissā guṇaṃ jānāti, ahaṃ manussabhūtopi na jānāmīti. So dhanuṃ chaḍḍetvā añjaliṃ paggayha sāmāvatiyā pādamūle ukkuṭikaṃ nisīditvā imaṃ gāthamāha

"sammuyhāmi pamuyhāmi, sabbā muyhanti me disā,

sāmāvati maṃ tāyassu, tvañca me saraṇaṃ bhavāti. Sā tassa vacanaṃ sutvā "sādhu deva maṃ saraṇaṃ gacchāti avatvā "yamahaṃ mahārāja saraṇaṃ gatā, tameva tvampi saraṇaṃ gacchāti.

Idaṃ vatvā sāmāvatī sammāsambuddhasāvikā