Punekadivasaṃ bhikkhū dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ "sāmāvatīpamukhā pañcasatā itthiyo gehe agginā jhāyiṃsu, māgandiyāya ñātakā upari palālaggiṃ datvā ayanaṅgalehi bhinnā, māgandiyā pakkuṭṭhitatelena pakkā, ke nu kho ettha jīvanti nāma, ke matā nāmāti. Satthā āgantvā "kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā, "imāya nāmāti vutte, "bhikkhave yekeci pamattā, te vassasataṃ jīvantāpi matāyeva nāma; ye appamattā, te matāpi jīvantiyeva; tasmā māgandiyā jīvantīpi matāpi matāyeva nāma, sāmāvatīpamukhā pañcasatā itthiyo matāpi jīvantiyeva nāma; na hi bhikkhave appamattā maranti nāmāti vatvā imā gāthā abhāsi

"appamādo amataṃpadaṃ, pamādo maccuno padaṃ;

appamattā na mīyanti; ye pamattā, yathā matā;

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัปปมาทวรรค”