Atha naṃ rājā tathā katvā taṃ mantaṃ gahetvā "ayante ācariyabhāgoti sahassaṃ adāsi.

Tadā senāpati rañño kappakaṃ āha "kadā rañño massuṃ karissasīti. "sve vā parasve vāti. So tassa sahassaṃ datvā "kiccaṃ no atthīti vatvā, "kiṃ sāmīti vutte, "rañño massukammaṃ karonto viya hutvā khuraṃ ativiya pahaṃsitvā galanāḷiṃ chinditvā senāpati bhavissasi, ahaṃ rājāti. So "sādhūti sampaṭicchitvā rañño massukaraṇadivase gandhodakena massuṃ temetvā khuraṃ pahaṃsitvā nalāṭante gahetvā "khuro thokaṃ kuṇṭhadhāro, ekappahāreneva galanāḷiṃ chindituṃ vaṭṭatīti puna ekamantaṃ ṭhatvā khuraṃ pahaṃsi. Tasmiṃ khaṇe rājā attano mantaṃ saritvā sajjhāyaṃ karonto "ghaṭesi ghaṭesi, kiṃkāraṇā ghaṭesi; ahaṃpi taṃ jānāmi jānāmīti āha. Nahāpitassa nalāṭato sedā mucciṃsu. So "jānāti maṃ rājāti bhīto khuraṃ bhūmiyaṃ khipitvā pādamūle urena nipajji. Rājāno nāma chekā honti, tena naṃ evamāha "are duṭṭhanahāpita `na maṃ rājā jānātīti saññaṃ karosīti. "abhayaṃ me dehi devāti. "hotu, mā bhāyi, kathehīti. "senāpati me deva sahassaṃ datvā `rañño massuṃ karonto viya galanāḷiṃ chinda; tasmiṃ mate, ahaṃ rājā hutvā taṃ senāpatiṃ karissāmīti āhāti. Rājā taṃ sutvā "ācariyaṃ me nissāya jīvitaṃ laddhanti Senāpatiṃ pakkosāpetvā "ambho senāpati kiṃ nāma tayā mama santikā na laddhaṃ, idāni taṃ daṭṭhuṃ na sakkomi, mama raṭṭhā nikkhamāti taṃ raṭṭhā pabbājetvā ācariyaṃ pakkosāpetvā "ācariya taṃ nissāya mayā jīvitaṃ laddhanti vatvā mahantaṃ sakkāraṃ karitvā tassa senāpatiṭṭhānaṃ adāsi. So tadā cūḷapanthako ahosi, satthā disāpāmokkhācariyoti.

Satthā imaṃ atītaṃ āharitvā "evaṃ bhikkhave pubbepi cūḷapanthako dandhova ahosi, tathāpissa ahaṃ avassayo hutvā taṃ lokiyakuṭumbe patiṭṭhāpesinti vatvā, punekadivasaṃ "aho satthā cūḷapanthakassa avassayo jātoti kathāya samuṭṭhitāya, cūḷakaseṭṭhijātake atītavatthuṃ kathetvā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัปปมาทวรรค”