@2. Sī. Yu. "kassaci appiyaṃ nāma natthīti natthi. Sāmīti. "gharāvāsaṃ vasantehi nāma evaṃ kātuṃ na vaṭṭati, araññato macchamaṃsādīni āharituṃ suraṃ katvā pātuṃ nānappakāre ca kammante kātuṃ vaṭṭatīti. Te tassa vacanaṃ paṭikkhipiṃsu, punappunaṃ vuccamānāpi paṭikkhipiṃsuyeva. So kujjhitvā "nāsessāmi neti rañño santikaṃ gantvā "core deva vaggabandhena vicarante passāmīti vatvā, "gaccha te gahetvā ānehīti vutte, tathā katvā rañño dassesi. Rājā avīmaṃsitvāva "hatthinā maddāpethāti āṇāpesi. Magho sesānaṃ ovādaṃ adāsi "sammā ṭhapetvā mettaṃ añño amhākaṃ avassayo natthi, tumhe katthaci kopaṃ akatvā raññe ca gāmabhojake ca maddanahatthimhi ca attani ca mettacittena samacittāva hothāti. Te tathā kariṃsu. Atha nesaṃ mettānubhāvena hatthī upasaṅkamituṃ na visahi. Rājā tamatthaṃ sutvā "bahū manusse disvā maddituṃ na visahissati, gacchatha kaṭasārena paṭicchādetvā maddāpethāti āha. Te kaṭasārena paṭicchādetvā maddituṃ pesiyamāno hatthī dūratova paṭikkami. Rājā taṃ pavattiṃ sutvā "kāraṇenettha bhavitabbanti te pakkosāpetvā pucchi "tātā maṃ nissāya tumhe kiṃ na labhathāti. "kimetaṃ devāti. "tumhe kira vaggabandhena corā hutvā araññe vicarathāti. "ko evamāha devāti. "gāmabhojako tātāti. "na mayaṃ deva corā, mayaṃ pana attano saggamaggaṃ sodhentā idañcidañca karoma; gāmabhojako amhe akusalakiriyāya niyojetvā attano vacanaṃ akaronte nāsetukāmo kujjhitvā evamāhāti. Atha rājā tesaṃ Kathaṃ sutvā somanassappatto hutvā "tātā ayaṃ tiracchāno tumhākaṃ guṇe jānāti, ahaṃ manussabhūto jānituṃ nāsakkhiṃ, khamatha meti, evañca pana vatvā saputtadāraṃ gāmabhojakaṃ tesaṃ dāsaṃ taṃ hatthiṃ ārohaṇīyaṃ tañca gāmaṃ yathāsukhaṃ paribhogaṃ katvā adāsi. Te "idheva no puññassānisaṃso diṭṭhoti bhiyyoso mattāya pasannamanasā hutvā taṃ hatthiṃ vārena āruyha gacchantā mantayiṃsu "idāni amhehi atirekataraṃ puññaṃ kātabbanti. "kiṃ karomāti. "cātummahāpathe thāvaraṃ katvā mahājanassa vissamanasālaṃ karissāmāti. Te vaḍḍhakiṃ pakkosāpetvā sālaṃ paṭṭhapesuṃ, mātugāmesu pana vigatacchandatāya tassā sālāya mātugāmānaṃ pattiṃ nādaṃsu.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัปปมาทวรรค”