"na taṃ mātā pitā kayirā aññe vāpica ñātakā,

sammāpaṇihitaṃ cittaṃ seyyaso naṃ tato kareti.

Tattha na tanti: taṃ kāraṇaṃ neva mātā kareyya na pitā na aññe ñātakā. Sammāpaṇihitanti: dasasu kusalakammapathesu sammāṭhapitattā sammāpaṇihitaṃ. Seyyaso naṃ tato kareti. Tato kāraṇato seyyaso naṃ varataraṃ uttaritaraṃ kareyya karotīti attho. Mātāpitaro hi puttānaṃ dhanaṃ dadamānā ekasmiṃyeva attabhāve kammaṃ akatvā sukhena jīvitapavattanakaṃ dhanaṃ dātuṃ sakkonti, visākhāya mātāpitaropi tāvamahaddhanā mahābhogā tassā ekasmiṃyeva attabhāve

Sukhena jīvitakappanaṃ dhanaṃ adaṃsu, catūsu pana dīpesu cakkavattisiriṃ dātuṃ samatthā mātāpitaro nāma puttānaṃ natthi, pageva dibbasampattiṃ vā paṭhamajjhānādisampattiṃ vā, lokuttarasampattidāne kathāva natthi. Sammāpaṇihitaṃ pana cittaṃ sabbampetaṃ sampattiṃ dātuṃ sakkoti, tena vuttaṃ "seyyaso naṃ tato kareti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๘๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. จิตตวรรค”