"atha kasmā te hasitanti. "etasmā dukkhā muttamhīti tusitvā hasiṃ mahārājāti. Punapi taṃ devatā "evaṃ bhadde, evaṃ bhaddeti vatvā pupphamuṭṭhinā pūjesi. Rājā "aho bhāriyaṃ me kammaṃ, ayaṃ kira ekaṃ eḷikaṃ vadhitvā niraye pacitvā pakkāvasesena tassā lomagaṇanāya sīsacchedaṃ pāpuṇi, ahaṃ ettakaṃ janaṃ vadhitvā kadā sotthiṃ pāpuṇissāmīti sabbe rājāno mocetvā attanā mahallakatare vanditvā daharatarānaṃ añjaliṃ paggayha sabbe khamāpetvā sakasakaṭṭhānameva pahiṇi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā "evaṃ bhikkhave na idāneva mallikā attano paññaṃ nissāya mahājanassa jīvitadānaṃ deti, pubbepi adāsiyevāti vatvā atītaṃ samodhānesi "tadā bārāṇasīrājā pasenadikosalo ahosi, dhammadinnā devī mallikā, rukkhadevatā ahamevāti. Evaṃ atītaṃ samodhānetvā puna dhammaṃ desento "bhikkhave pāṇātipāto nāma akattabbayuttako, pāṇātipātino hi dīgharattaṃ socantīti vatvā imaṃ gāthamāha

"evañce sattā jāneyyuṃ dukkhāyaṃ jātisambhavo;

na pāṇo pāṇinaṃ haññe pāṇaghātī hi socatīti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๙๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. พาลวรรค”