๓. ตปนียสูตร
[๒๐๘] ๓ วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ เทฺวเม ภิกฺขเว ธมฺมา ตปนียา กตเม เทฺว อิธ ภิกฺขเว เอกจฺโจ อกตกลฺยาโณ โหติ อกตกุสโล อกตภีรุตฺตาโณ กตปาโป กตลุทฺโธ ๒ กตกิพฺพิโส โส อกตํ เม กลฺยาณนฺติปิ ตปฺปติ กตํ เม ปาปนฺติปิ ตปฺปติ อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว ธมฺมา ตปนียาติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ กายทุจฺจริตํ กตฺวา วจีทุจฺจริตานิ วา ๓ #๑ ม. ยุ. ตถา ฯ ๒ ยุ. กตตฺถทฺโธ ฯ ๓ ม. จ ฯ มโนทุจฺจริตํ กตฺวา ยญฺจญฺญํ โทสสญฺหิตํ ๑ อกตฺวา กุสลกมฺมํ กตฺวานากุสลํ พหุํ กายสฺส เภทา ทุปฺปญฺโญ นิรยํ โส อุปปชฺชตีติ ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ ตติยํ ฯ