๗. ปาวาสูตร

[๔๔] ๗ เอวมฺเม สุตํ ฯ เอกํ สมยํ ภควา ปาวายํ ๑- วิหรติ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ปาฏลิยํ ฯ อชกลาปเก เจติเย อชกลาปกสฺส ยกฺขสฺส ภวเน ฯ เตน โข ปน สมเยน ภควา รตฺตนฺธการติมิสายํ อพฺโภกาเส นิสินฺโน โหติ เทโว จ เอกเมกํ ผุสายติ ฯ อถ โข อชกลาปโก ยกฺโข ภควโต ภยํ ฉมฺภิตตฺตํ โลมหํสํ อุปฺปาเทตุกาโม เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควโต อวิทูเร ติกฺขตฺตุํ อกฺกุโล ปกฺกุโล ๑- อกฺกุลปกฺกุลิกํ อกาสิ เอโส เต สมณ ปิสาโจติ ฯ {๔๔.๑} อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ ยทา สเกสุ ธมฺเมสุ ปารคู โหติ พฺราหฺมโณ อถ เอวํ ๒- ปิสาจญฺจ ปกฺกุลญฺจาติวตฺตตีติ ๓- ฯ สตฺตมํ ฯ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ปาวาสูตร