[๒๗๓] ๔ ตโยเม ภิกฺขเว อคฺคี กตเม ตโย ราคคฺคิ โทสคฺคิ โมหคฺคิ ฯ อิเม โข ภิกฺขเว ตโย อคฺคีติ ฯ ราคคฺคิ ทหติ มจฺเจ รตฺเต กาเมสุ มุจฺฉิเต โทสคฺคิ ปน พฺยาปนฺเน นเร ปาณาติปาติโน โมหคฺคิ ปน สมฺมูเฬฺห อริยธมฺเม อโกวิเท ฯ เอเต อคฺคี อชานนฺตา สกฺกายาภิรตา ปชา เต วฑฺฒยนฺติ นิรยํ ติรจฺฉานญฺจ โยนิโย #๑ ม. ยุ. น มํ ปสฺสติ ฯ ๒ โป. ม. จ ฯ ๓ โป. วีตโรธสฺส ฯ อสุรํ ปิตฺติวิสยญฺจ ๑ อมุตฺตา มารพนฺธนา ฯ เย จ รตฺตินฺทิวา ยุตฺตา สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน เต นิพฺพาเปนฺติ ราคคฺคึ นิจฺจํ อสุภสญฺญิโน โทสคฺคึ ปน เมตฺตาย นิพฺพาเปนฺติ นรุตฺตมา โมหคฺคึ ปน ปญฺญาย ยายํ นิพฺเพธคามินี ฯ เต นิพฺพาเปตฺวา นิปกา รตฺตินฺทิวมตนฺทิตา อเสสํ ปรินิพฺพนฺติ อเสสํ ทุกฺขมชฺฌคุํ ๒ ฯ อริยทฺทสา เวทคุโน สมฺมทญฺญาย ปณฺฑิตา ชาติกฺขยมภิญฺญาย นาคจฺฉนฺติ ปุนพฺภวนฺติ ฯ จตุตฺถํ ฯ