[๒] สคฺคาปายญฺจ ปสฺสติ อถ ๓ ชาติกฺขยํ ปตฺโต อภิญฺญาโวสิโต มุนิ เอตาหิ ตีหิ วิชฺชาหิ เตวิชฺโช โหติ พฺราหฺมโณ ตมหํ วทามิ เตวิชฺชํ นาญฺญํ ลปิตลาปนนฺติ ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ ทสมํ ฯ วคฺโค ปญฺจโม ฯ #๑ ม. เวติ ฯ ๒ ยุ. ปุพฺเพนิวาสํ โย เวทิ สคฺคาปายญฺจ พฺราหฺมณํ # ปญฺญาเปมิ น จ อญฺญํ ลปิตลาปนมตฺเตน ฯ #๓ ม. อโถ ฯ ตสฺสุทฺทานํ ปาสาทชีวิต สงฺฆาฏิ อคฺคิ อุปปริกฺขยา อุปปตฺติ กาม กลฺยาณํ ทานํ ธมฺเมน เต ทสาติ ฯ ติกนิปาโต นิฏฺฐิโต ฯ __________________ อิติวุตฺตเก จตุกฺกนิปาโต

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ธรรมสูตร