๘. วีรเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๔๕ · บรรทัด ๕๐๑๗
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๔๕] ได้ยินว่า ท่านพระวีรเถระได้ภาษิตคาถานี้ ในเวลาภรรยาเก่าไปเล้าโลม เพื่อให้สึก ว่า เมื่อก่อน ผู้ใดเป็นผู้อันบุคคลอื่นฝึกได้โดยยาก แต่เดี๋ยวนี้ผู้นั้นอัน พระผู้มีพระภาคฝึกฝนได้ดีแล้ว เป็นนักปราชญ์มีความสันโดษ ข้ามความ สงสัยได้แล้ว เป็นผู้ชนะกิเลสมาร ปราศจากขนลุกขนพอง ปราศจาก ความกำหนัด มีจิตตั้งมั่น ดับกิเลสและความเร่าร้อนได้แล้ว. ๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับการฟังธรรม
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๔๕ หน้าที่ ๒๐๕ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๑. ปฐมวรรค
- ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในเอกกนิบาต วรรคที่ ๑ข้อ ๑๓๗ · บรรทัด ๔๙๖๒
- ๑. สุภูติเถรคาถาข้อ ๑๓๘ · บรรทัด ๔๙๗๔
- ๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถาข้อ ๑๓๙ · บรรทัด ๔๙๘๐
- ๓. กังขาเรวตเถรคาถาข้อ ๑๔๐ · บรรทัด ๔๙๘๕
- ๔. ปุณณมันตานีปุตตเถรคาถาข้อ ๑๔๑ · บรรทัด ๔๙๙๒
- ๕. ทัพพเถรคาถาข้อ ๑๔๒ · บรรทัด ๔๙๙๙
- ๖. สีตวนิยเถรคาถาข้อ ๑๔๓ · บรรทัด ๕๐๐๖
- ๗. ภัลลิยเถรคาถาข้อ ๑๔๔ · บรรทัด ๕๐๑๑
- ๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถาข้อ ๑๔๖ · บรรทัด ๕๐๒๕
- ๑๐. ปุณณมาสเถรคาถาข้อ ๑๔๗ · บรรทัด ๕๐๓๒