พระสุตตันตปิฎก · ๒. ทุติยวรรค
๘. สิงคาลปิตาเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๕๕ · บรรทัด ๕๐๘๔
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๕๕] ภิกษุผู้อยู่ในป่าเภสกฬาวัน พิจารณาแผ่นดินนี้ด้วยความสำคัญว่า กระดูกทั้งสิ้นเป็นอารมณ์จักได้เป็นทายาทของพระพุทธเจ้า เราเข้าใจว่า จะละกามราคะได้โดยเร็วพลัน. ๙. กุฬเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับหน้าที่บัณฑิต
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๕๕ หน้าที่ ๒๐๘ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๒. ทุติยวรรค
- ๑. จูฬวัจจฉเถรคาถาข้อ ๑๔๘ · บรรทัด ๕๐๔๗
- ๒. มหาวัจฉเถรคาถาข้อ ๑๔๙ · บรรทัด ๕๐๕๓
- ๓. วนวัจฉเถรคาถาข้อ ๑๕๐ · บรรทัด ๕๐๕๘
- ๔. วนวัจฉสามเณรคาถาข้อ ๑๕๑ · บรรทัด ๕๐๖๓
- ๕. กุณฑธานเถรคาถาข้อ ๑๕๒ · บรรทัด ๕๐๖๘
- ๖. เพลัฏฐสีสเถรคาถาข้อ ๑๕๓ · บรรทัด ๕๐๗๔
- ๗. ทาสกเถรคาถาข้อ ๑๕๔ · บรรทัด ๕๐๗๙
- ๙. กุฬเถรคาถาข้อ ๑๕๖ · บรรทัด ๕๐๘๙
- ๑๐. อชิตเถรคาถาข้อ ๑๕๗ · บรรทัด ๕๐๙๓