ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๖
  6. /
  7. …
  8. /
  9. เถรคาถา
  10. /
  11. เอกกนิบาต
  12. /
  13. ๖. วรรคที่ ๖
  14. /
  15. ๙. โกสัลลวิหารีเถรคาถา

๙. โกสัลลวิหารีเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๙๖ · บรรทัด ๕๓๑๕

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๑๙๖. ๙. โกสลวิหาริตฺเถรคาถาวณฺณนา

สทฺธายาหํ ปพฺพชิโตติ อายสฺมโต โกสลวิหาริตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?

อยมฺปิ กิร ปทุมุตฺตรสฺส ภควโต กาเล กุสลพีชํ โรเปตฺวา ตํ ตํ ปุญฺญํ อกาสิ. เสสํ อญฺชนวนิยตฺเถรวตฺถุสทิสเมว. อยํ ปน วิเสโส:- อยํ กิร วุตฺตนเยน ปพฺพชิตฺวา กตปุพฺพกิจฺโจ โกสลรฏฺเฐ อญฺญตรสฺมึ คาเม เอกํ อุปาสกกุลํ นิสฺสาย อรญฺเญ วิหรติ, ตํ โส อุปาสโก รุกฺขมูเล วสนฺตํ ทิสฺวา กุฏิกํ กาเรตฺวา อทาสิ. เถโร กุฏิกายํ วิหรนฺโต อาวาสสปฺปาเยน สมาธานํ ลภิตฺวา วิปสฺสนํ อุสฺสุกฺกาเปตฺวา น จิรสฺเสว อรหตฺตํ ปาปุณิ. เตน วุตฺตํ อปทาเน ๑- :-

"หิมวนฺตสฺสาวิทูเร วสามิ ปณฺณสนฺถเร

ฆาเสสุ เคธมาปนฺโน เสยฺยสีโล จหํ ตทา.

ขณนฺตาลุกลมฺพานิ ๒- พิฬาลิตกฺกลานิ จ

โลกํ ภลฺลาตกํ พิลฺลํ อาหตฺวา ๓- ปฏิยาทิตํ.

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

มม สงฺกปฺปมญฺญาย อาคจฺฉิ มม สนฺติกํ.

อุปาคตํ มหานาคํ เทวเทวํ นราสภํ

พิฬาลึ ปคฺคเหตฺวาน ปตฺตมฺหิ โอกิรึ อหํ.

ปริภุญฺชิ มหาวีโร โตสยนฺโต มมํ ตทา

ปริภุญฺชิตฺวาน สพฺพญฺญู อิมํ คาถํ อภาสถ.

สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา พิฬาลึ เม ตทา ตุวํ

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นุปปชฺชสิ.

จริมํ วตฺตเต มยฺหํ ๔- ภวา สพฺเพ สมูหตา

@เชิงอรรถ: ๑ ขุ.อป. ๓๒/๕๓/๒๐๐ พิฬาลิทายกตฺเถราปทาน ๒ สี. วนมาลุกลมฺพานิ,

@ ม. ขณนฺตาลุกฬปฺปานิ ๓ ม. อาหนฺตฺวา ๔ สี. ตว เม อาสิ

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

จตุปญฺญาสิโต กปฺเป สุเมขลิยสวฺหโย ๑-

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ฯเปฯ กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺ"ติ.

อรหตฺตํ ปน ปตฺวา วิมุตฺติสุขปฺปฏิสํเวทเนน อุปฺปนฺนปีติเวเคน อุทาเนนฺโต:-

๒- "สทฺธายาหํ ปพฺพชิโต อรญฺเญ เม กุฏิกา กตา

อปฺปมตฺโต จ อาตาปี สมฺปชาโน ปติสฺสโต"ติ คาถํ อภาสิ. ๒-

[๕๙]

ตตฺถ สทฺธายาติ ภควโต เวสาลึ อุปคมเน อานุภาวํ ทิสฺวา "เอกนฺตนิยฺยานิกํ อิทํ สาสนํ, ตสฺมา อทฺธา อิมาย ปฏิปตฺติยา ชรามรณโต มุจฺจิสฺสามี"ติ อุปฺปนฺนสทฺธาวเสน ปพฺพชิโต ปพฺพชฺชํ อุปคโต. อรญฺเญ เม กุฏิกา กตาติ ตสฺสา ปพฺพชฺชาย อนุรูปวเสน อรญฺเญ วสโต เม กุฏิกา กตา, ปพฺพชฺชานุรูปํ อารญฺญโก หุตฺวา วูปกฏฺโฐ วิหรามีติ ทสฺเสติ. เตนาห "อปฺปมตฺโต จ อาตาปี, สมฺปชาโน ปติสฺสโต"ติ. อรญฺญวาสลทฺเธน ๓- กายวิเวเกน ชาคริยํ อนุยุญฺชนฺโต ตตฺถ สติยา อวิปฺปวาเสน อปฺปมตฺโต, อารทฺธวิริยตาย อาตาปี, ปุพฺพภาคิยสติสมฺปชญฺญปาริปูริยา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา อรหตฺตาธิคเมน ปญฺญา- สติเวปุลฺลปฺปตฺติยา ๔- อจฺจนฺตเมว สมฺปชาโน ปติสฺสโต วิหรามีติ อตฺโถ. อปฺปมตฺตภาวาทิกิตฺตเน จสฺส อิทเมว อญฺญาพฺยากรณํ อโหสิ, โกสลรฏฺเฐ จิรนิวาสิภาเวน ปน โกสลวิหารีติ สมญฺญา ชาตาติ.

โกสลวิหาริตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

@เชิงอรรถ: ๑ สี. สุเมลยสวฺหโย ๒-๒ ฉ.ม. "สทฺธายาหํ ปพฺพชิโต"ติ คาถํ อภาสิ

@๓ สี. อรญฺญวาเสน ลทฺเธน ๔ สี. อรหตฺตาธิคมนปญฺญาย สติเวปุลฺลปฺปตฺติยา

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๘. รมณียกุฏิกเถรคาถากลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๖๖. วรรคที่ ๖หัวข้อถัดไป๑๐. สีวลีเถรคาถา